زندگي صحنه ي يكتاي هنرمندي ماست

تا حالا شده به اولين برخوردي كه با دوستاتون داشتين فكر بكنين ؟ بعضي اوقات دوستي بين دو نفر با اتفاقات عجيب و غريبي شروع مي شه و بعضي وقتا هم خيلي ساده و فقط با يه سلام . البته شروع دوستي به نظر من چندان مهم نيست . مهم خود دوستي و رابطه اي هست كه بين دو دوست شكل مي گيره . رابطه اي كه مي تونه روز به روز قشنگ تر و صميمي تر بشه يا خداي نكرده سرد و بي روح تر . بعضي دوستي ها - به هر دليلي - موندگار ميشه و بعضي ديگه ممكنه زود خاتمه پيدا كنه اما چقدر خوبه كه اين دوران هر چقدر هم كه كوتاه باشه خاطرات شيريني رو واسه دو نفر بجا بذاره . خاطراتي كه يادآوري اونا واسه هر دو طرف لذت بخش باشه و ياد و نام همديگه رو به خوبي واسه هم زنده كنه . خاطره هاي قشنگي كه هر وقت آدم دلش از زمونه ميگيره يادآوري اونا آرومش مي كنه و بهش تسلي ميده كاش قدر همديگه رو بدونيم و بتونيم كاري كنيم كه يادمون واسه ديگران يادآور

خاطراتي شيرين باشه

*** ******* ***

زندگي صحنهً يكتای هنرمندی ماست

هر كسی نغمه ي خود خواند و از صحنه رود

صحنه پيوسته بجاست

خرم آن نغمه كه مردم بسپارند به ياد